Хар саравчтай малгай, сороочкон цамц, жинсэн өмд, пүүзтэй аан.

Хоньчин борхүү сансарт ниссэн сайхан түүх байдаг. Яагаад болдогүйен тээ. Бага байхад хүмүүсийн намтар уншихаар л малчин ард тэрний хүүхэд гэж эхэлдэгсэн.

Аягүү яруу найргын гарчиг шиг юм болсонуу. Алдарт Сальвадор Дали зүүдэндээ өөрийн уран бүтээлүүдээ хийж байжээ. Урт хөлтэй заанууд сонин хэлбэртэй нэр шигээ далий элдэв юм зурчаад алдартай болцон гэжугаа.

Гадуур хүмүүс бие биенээ авраад сайхан болж. Би гэж ойворгон, цайлган амьтан дагаал хүн авармаар санагдаад байхын. Хаа сайгүй хүн авараад байхад монгол улсынхаа нэг хүнийг ч болтугай аврахад яахав дээ.

Майр гарчиг өгсөнүү тээ. Нээх гудамжны үзүүрт кармаандаа гараа хийж зогсчоод явсан бүгдийн араас ”хөөөе хэнээ” гээл дуудаад зогсчээдэг атмаанууд шиг болсонуу гарчиг.

Өглөөний нар хөшигны цаанаас биш тооноор цухуйж, өдөн биш хөнжилөөсөө би сэрлээ. Аймаар сэрэлт болсонуу. Гүү яахав дээ хүн бүр сэрж байхад.

Хөмбөг үзээл шөнөжин нойргүй ажилдаа улаан нүдэлсэн юм ирчээл эвшээлгээл сууцгаагаад байна уу

Хүн л болсон хойн ганц нэг юм хэргэлхиймаа. Арал дээр ганцаараа байдаг Орбинзоон ах ч гэсэн Баасан гэдэг хүнийг хэрэглээд байдаг биздээ.

Зиа ингээд эхэллээ дээ. Юу гэжүү надаас авлагтай улсууд мөнгөө нэхэж эхэллээ дээ. Аймааруу. Асуултгүй аймаар байлгүй яахав.

Яасан сайхан өглөөв. Өчдөрийн хоносон хоолтой, жоодгойнд татах тамхитай, автуусанд болно доо болноо яваастай, айлын охин хажуугаар салхи татуулан өнгөрөөстэй. Ийм өглөө ч ховорхон байдаг шүү.